Olmayan bir delilik

Şair olunur mu olunur

Mecnunda olunur

Ferhat ta

Öyle bir şey ki

Halden hale koyar bu sevda

Yalnızlığa mahkumda eder

Cehennemi cennette eder

Gülü kurutur bakarsın

Bir bakarsın kuru dallar filizlenmiş

Sorgu suallerle başlar kendinden kaçışlar

Köşelere saklanmalarla geçer günler

Yalnızlık güneş diye vurup geçer

Anlık tutuklu kalınır gözler karanlıkta

Seslenecek nefes kalmaz

Ayakta duracak derman koymaz

Kanı çeker damarlar kurur

Bir bakarsın hayat  verir her şey bitti dediğinde

Ölü bedenlere bile can gelir

Onlu saatlerin uysallığında

Öyle bir sevda ki

Öyle sevilir ki

An olur ölümün

An olur kurtuluşun olur

Bir bakarsın gülü kurutmuş

Bir bakarsın çöle kan olmuş çölü yeşertmiş

Topraklar sardı nadir bedeni

Dil lal oldu

Yürek sessiz sedasız

Baş kara taşa koyuldu

Ruh çığlık çığlığa kaldı

Göz kapandı

Cehennem ateşi her dem alev aldı

Kara güller açıldı

Yeşil çelenk konuldu baş uçlara

Ağıtlar yakıldı diyar diyar

Sular ısındı

Mermer tunca kesildi

Yaprak sararıp döküldü

Yolun sonu dendi son gülüş

Sondu seslenişlerde

Ve haz duymaya gerek kalmadı acıdan

Hüzün, hüzün sardı yok artık

Beyaz bir giysi gelinlik misali

Kolsuz cepsiz düğmesiz

Kemeri nişanlı yazması

Kırmızı/beyaz mavi/yeşil

Zılgıt zılgıt  yolculuk var

Düğün yeri gibi

Silahlar sıkıldı dualar okudun

Gitmeye dur diyen yoktu

Gözlere nem çöktü

Yüreklere kara duygular

göçüp gideceğine kimse inanmazdı

Kalk hancı ben geldim

Getir testileri

Saki buyur soldan yanaş

Ayyaşım o biçim

Sağım hayal perest

Solum acı yüklü saki

Doldur kan kızılı şarabı da

Aklım yellesin

Yüreğim delensin saki

Uyan ey hancı

Can yanmakta

Derman yok

Yok be saki

Sen doldura dur

Ben çekerim iç

Sen doldur ben boşaltayım yudum yudum

Ah be saki yakan mı yanan mı mutlu bilinmiyor

Sakiii!

Getir yenisini bitmesin bu gıybet

Tükenmeyen acılara içelim saki

Doldura dur sen

Ben çekerim gıdım gıdım

Eskiden olduğu gibi

Sadece eksilenler var

Çekip gidenler

Terk eden

İhanet edenler var

Eskiden olduğu gibi yalnızım

Sessizim

Sessizliğimi şiirler bozar

Durgunum işte her yaşta olduğum gibi

Yüreğimde olmayan sevgili ve ben diyemiyorum

Artık yokluğu bile heyecan vermiyor

Eskiden olduğu gibi

Her yaşta sessizliğim ve ben

Şiirler bozuyor sessizliğime

Aklıma düştü mü yalnızlık

Bir şiir

Bir şiir

Bir şiir daha

Yalnızlığımı şiirler bozuyor

Belki seslensem yar gelir

Belki ağlasam yaş gelir

Eskiden olduğu gibi

Sessizliğimi şiirler bozar

Adı yalnızlık işte

Başında olup biten

Dert keder ve hasret işte

Adı kahpe dünya

Sözlerin sel olup aktığı ırmaktır sevda

Su ol ister damla damla in bulutlardan

Gece çöker hüzünlerine

Dört duvar arasında sen de alışırsın ağlamaya

Yalvarmaya başlarsın kadere

Yumrukların sıkar

Kaşını çatıp bakarsın hayalinde ki sevgiliye

Sol yanın alev alır

Ten yanar can yanar ama o sevda asla yanmaz

Kendine kapanırsın

İçin içini yer

Adı gibi yalnız sevdanla

Üremeye başlar an be an

Sol yanın acır

Ruhun acır

Ama sevdan daim kalır

Sen ve sevdan

Sen ve ben gibi olur

Tutkun olduğunu bilirsin

Ama tutkunluğunu kendinden gizlersin

Adı yalnızlık işte

Kendinle savaş verir

Kendine yenilir kendini yenersin

Güllerin kuruduğu mevsimde

Sensizliğin yağmur diye yağdığı

Hasret alev alıp

Beni adım adım yakarken

Sen ve senin sensizliğin düşer üstüme

Yalnızım demiyorum artık

Yüreğimde senden kalan bir yalnızlık var gülüm

Hiç kimse bilmiyor

Soruların cevabını

Akıp giden yılların neden aktığını

Bir ben bilmiyorum

İçim bir çocuk hala

Yüreğim han

Dönsem de kendi kendime

Ölsem de kendime ölümüm

An olur kafa milyon

An olur hayat yalan dolan

Kimler de sormuş seni

Aha falan aha filan

Ulan seni sevdim

Sevdim de oldu yalan

Dövsem de kendi kendime

Ölsem de kendime ölürüm

Suç kanunda yoksa da sevmek suç

Seni sevdim yanım yok artık

Hani şarkılar bahsedilen sol yan

Yok işte artık

Ulan seni sevdim seveceğim kadar

Kanımda kana karıştın

Aklımda uğraşım oldun işte

Ruhumda dönüşüm oldun

Ağlasam da kendi kendime

Ölsem de ölümüm kendime